Author: Belgeci Page 43 / 228

Ferdi hak, siyasi hak demek değildir. Ferdi haklara, medeni haklar yahut amme veya cemaat hakları gibi isimler verenler olmuştur. İsim ne olursa olsun, ferdi haklar siyasi haklar dediğimiz şeylerden başkadır.   Siyasi haklar, vatandaşların hükümete iştirakini temin eden haklardır, Bunun en açık ve belli misali, siyasi intihaptır. Siyasi haklardan ancak kanunun, bu hakları kendilerine verdiği…

Bir milletin harsı yükseldikçe, ferdi hürriyetin tatkibat sahaları genişler ve çoğalır, muhtelif şekilde birbirinden ayrı ve müstakil ferdi hürriyetler meydana çıkar. Bu hürriyetler, mahiyet ve tabiatlarına göre iki gruba ayrılırlar.   Birinci grup içinde sayabileceğimiz hürriyetler, başlıca ferdin maddi menfaatlarına tekabül eder ki şunlardır:   1- Kelimenin dar manasıyla, şahsi hürriyettir; yani, serbest gitmek, gelmek,…

Hürriyet, insanın düşündüğünü ve dilediğini mutlak olarak yapabilmesidir.   Bu tarif, hürriyet kelimesinin en geniş manasıdır.   İnsanlar, bu manada, hürriyete, hiçbir zaman sahip olamamışlardır ve olamazlar. Çünkü, malumdur ki, insan tabiatın mahlukudur. Tabiatın kendisi dahi, mutlak hür değildir; kainatın kanunlarına tabidir. Bu sebeple, insan, ilk önce tabiat içinde, tabiatın kanunlarına, şartlarına, sebeplerine, amillerine bağlıdır.…

Bizim devlet teşkilatında esas prensibimizi teşkil eden demokrasinin, evsafı farikasını tarif ettik. Demokrasinin bu mefhumu bazı nazariyelerin hücumuna maruz bulunmaktadır.   I- Bolşevik nazariyesi,   II- İhtilalci siyasi sendikalizm nazariyesi,   III- Menfaatlerin temsili nazariyesi.   Bu nazariyelerin, demokrasi  nazariyemize hücumda ne kadar haksız olduklarını kısaca izah edelim:   I- Bolşevik nazariyesinin Rusya’da tatbik olunmuş…

Demokrasi esası, bugün, asri teşkilatı esasiyyenin, umumi farikası gibi görünmektedir.   Hükümdarlık ve oligarşi, artık zamanı geçmiş, arızi şekillerden başka bir mahiyette telakki edilemezler. Gerçi, henüz başlarında hükümdarlar bulunan devletler vardır. Fakat, bunların hemen hepsi demokrasi prensibini kabul etmektedir.   Artık hâkimiyetin sahibi olduğunu iddia cesaretinde bulunabilecek hükümdar enderdir.   Bir milletin, ameli olarak demokrasi…

Çalışmak, umumi kanundur, irat sahipleri zenginler dahi, bu kanundan hariç kalamazlar; mevcut servetini milli servetin ziyadeleşmesine yardım edecek surette kullanmalıdır. Bir zengin bedeni çalışmadan vareste kalabilir; fakat bu takdirde faaliyetini fikir meşguliyetine tevcih etmelidir.   Neticesiz uğraşmak, çalışma sayılmaz. Hiçbir şey yapmamak veyahut neticesiz, manasız şeyler yapmak, çalışma kanununa karşı büyük kabahattır.   İnsan, çalıştığı…

Milletin kurduğu devletin ve hükümet teşkilatının vatandaşlara karşı, mükellef (sorumlu) olduğu vazifeleri ve selâhiyetleri vardır. Bu vazifelerin mahiyetleri tetkik olunursa, şöyle bir sıra yapılabilir:   a) Memleket içinde, asayişi ve adaleti tesis (sağlamak) ve idame ederek (sürdürmek), vatandaşların, her nevi hürriyetini, masun bulundurmak (korumak).   b) Harici siyaset ve diğer milletlerle münasebetleri iyi idare ederek…

Bundan sonra, müşterek milli fikrin, ahlakın, hissin, heyecanın hatıra ve ananelerinin millet etrafında (bireylerinde) meydana gelmesini ve kökleşmesini  temin eden müşterek (ortak) mazinin, birlikte yapılmış tarihin, vicdanları ve zihinleri doğrudan doğruya birleştiren müşterek dilin, milletlerin teşekkülünde  en mühim amiller (etkenler) olduğunu bir defa daha kaydettikten sonra millet hakkında, ikinci derecede unsurları kaale (dikkate) almayarak mümkün…