17 ilkkânun (aralık) 1912’de yapılmış olan İmroz deniz vuruşmasından sonraki askerî olayları kısaca gözden geçirelim. Onarma işleri dolayısıyla donanmanın büyük gemileri uzun zaman dışarı çıkmadıkları için deniz egemenliği yine Yunan’da kalmıştı; ve Midilli ve Sakız’da yardımsız bırakılmış olan birer avuç Türk askeri oralarda kahramanca dövüşüyorlardıysa da sıkıştırıla sıkıştırıla günün birinde dayanamaz olacaklardı. Bu gün, Midilli…
Bu kapanışla İttihat ve Terakki’yi yeniden iş başına getiren Babıâli baskını arasında geçen 17 gün içinde siyasal görüşmeler birkaç kol üzerinden yürür, başlıcaları şunlardır: a) Edirne işi ve bu yüzden Osmanlı üzerinde yapılmak istenilen baskı. b) Adalar işi. c) Osmanlı borçları ve büyük devletlerin Osmanlı ülkesindeki asıları (çıkarları). d) Romanya’nın Bulgaristan’dan istediği sınır düzeltmesi. e)…
anlatılan 23.12.1912 tarihli toplantıda Osmanlı oruntakları (delegeleri) kendi hükümetlerinin hiçbir önermesini bildirmemişlerdi, ancak şurada burada söylenilen sözlerden Osmanlı hükümetinin uysal olmayacağı öğrenildiği için yukarıda gördüğümüz sebepler dolayısıyla sabırsızlanan ve sinirlenen Rusya 24 ilkkânunda (aralık) bir kere daha Babıâli’ye başvurup ona gözdağı vermek ister ve böylece Balkanlıların dileklerine verilecek karşılığın uysal ve istenilen biçimde olmasını sağlayacağını…
S. J. konferansının 23.12.1912’deki 5’inci toplantısında (saat 16 1/4’te açılır ve 17’de kapanır) Osmanlı oruntakları (delegeleri) kuşatılmış kurganlara yiyecek yollama sorunu üzerinde direnmeden Yunan oruntaklarıyla (delegeleriyle) da görüşebileceklerini söylerler. Bunun üzerine Balkanlıların aşağıdaki barış şartları kendilerine bildirilir: ”1) Marmara Denizi üzerinde Tekirdağ’ın doğusunda bulunan bir noktadan Karadeniz üzerinde Midya’nın doğusunda bulunan Malatra Körfezi’ne giden…
Bundan sonra Osmanlı hükümeti 3.11.1912’de elçilerine bir genelge yollayıp şunları bildirir: Önce düşmanlarla bırakışma ve ondan sonra da toprak bütünlüğümüz korunmak şartıyla barış yapmak istiyoruz, bu yolda yanında bulunduğunuz devlete başvurun. Şartları ”Concert Européen” (1) bildirsin. Bu istek Osmanlı büyükelçilerine tellenirken Nâzım Paşa’nın sadarete karşılığı gelmekte idi. Bunun tarihi de 3.11.1912’dir (2).…
Osmanlı hükümetinin, aracılık etmeleri için büyük devletlere başvurmaları: Yine Lüleburgaz vuruşmasına ve işbu yenilmenin sonuçlarına gelelim: 1-2.11.1912 gecesi Başkomutan Vekili Nâzım Paşa, Çerkesköyü’nden Sadrazam Kâmil Paşa’ya şu teli çeker (1). ”Kırkkilise (Kırklareli) ricatından (çekilmesinden) ve karargâhı umuminin Çerkesköyü’ne muvasalatından (varışından) sonra ordunun mürekkep bulunduğu altı kolordu, 1 ve 2’nci Şark (Doğu) Ordusu…
Bu olayların etkisi altında, Bulgar yenine (zaferine) ve Türk çöküntüsüne gün hatta saat geçtikçe daha çok inanılmaya başlanınca büyük devletlerin durumlarında bazı değişiklikler belirir. Rusya ve ona uyan Fransa, bir an önce savaşı durdurup Bulgarların İstanbul’a girmelerini önlemek, öbür yandan da Avusturya ve Almanya işi uzatıp hem Bulgar’a yüz vererek onu kazanmak ve belki de…
Bu devrede en göze çarpan yön, Osmanlı devletinin büsbütün yıkılmak ve İstanbul’un Bulgarların eline düşmek üzere olduğu düşünce, kaygı ve korkusunun ortalığı kaplamış olmasıdır; bu yüzden, olayların baskınına uğramak ve en büyük asılarını (çıkarlarını) ölçemde (ölçmede) geç kalmak yüzünden, elden kaçırmak korkusu ile büyük devletler telaş içinde bir sürü girişitlerde (girişimlerde) bulunacak ve dolayısıyla da…
Bu vuruşmalar olurken ve ta Lüleburgaz vuruşmasının başlarına kadar arsıulusal (uluslararası) siyasal durumu gözden geçirelim: Bu devrede büyük devletlerin duruksadıkları görülür, bunlar Türk yenilgisinin kesin olup olmadığını daha kestiremedikleri için savaştan önceki durumlarında pek göze çarpan değişiklikler yapmazlar, ve savaştan sonra kim kazanırsa kazansın toprakça büyümeyeceği yolunda verilmiş olan karara bağlı görüne dururlar. Başlıca ilgili…
Burada Balkan Savaşı’nın askerî tarihini yazacak değiliz; dolasıyla askerî olayları ancak siyasal olayları çerçeveleyecek kadar anlatacağız. Savaşa tutuşan Türk ordusunun Rumeli’de nasıl dağıtılmış olduğunu kısaca gözden geçirelim. Türk ordusunun başlıca kısımları şunlardır: a) Abdullah Paşa komutasında Şark (Doğu) Ordusu adıyla Doğu Trakya’da, Edirne-Kırkkilise (Kırklareli) dolaylarında ve bu çizginin gerisinde dört kolordu (1’inci…